| Via een buurjongetje maakt Michaela kennis met diens oom
Jerka, die het schilderij van Pepita, enigszins tegen de zin van
Michaela te leen krijgt voor een tentoonstelling.
Op onnaspeurlijke wijze verdwijnt het schilderij en Michaela
ontvangt anonieme brieven waarin gevraagd wordt of zij weet hoe
Pepita gestorven is en wat er eigenlijk is gebeurd.
Michaela realiseert zich nu dat zij weinig weet van Pepita's
dood en samen met Jerka tracht zij achter de waarheid te komen;
de waarheid over het verleden
en het heden die met het schilderij stuk voor stuk aan het licht
komt.
Pepita speelde héél kort met de zon, te kort...,
maar toch lang genoeg om het leven van haar zusje in de juiste
banen te leiden.
|
Michaela Norton maakt weinig ophef van haar tekentalent. Zij heeft een
foto en een schilderij gemaakt van haar jong gestorven zusje Pepita,
zoals zij zich haar herinnert: een kleine zonaanbidster met lachend
gezichtje, de handjes uitgestrekt naar de warme zon.